BUITENLAND · FISCALE WOONPLAATS

Italië verlaten: hoe je echt ophoudt fiscaal inwoner te zijn


Je verhuist naar het buitenland en schrijft je in bij het AIRE (register van Italianen die in het buitenland wonen). Dat is niet genoeg: voor de Italiaanse fiscus tellen de feiten, dus waar je woont, waar je gezin en je belangen zijn en hoeveel dagen je in Italië doorbrengt.

★★★★★ 4,9/5 · 90 beoordelingen op Trustpilot · Forbes Top 100 Tax & Legal Italia 2024 · 2025 · 2026 · Young Accountant of the Year 2025

In het kort

  • Sinds 2024 ben je inwoner van Italië als je gedurende het grootste deel van het belastingjaar (183 dagen, 184 in schrikkeljaren) in Italië je civielrechtelijke woonplaats of je domicilie hebt of er fysiek aanwezig bent (art. 2 TUIR, zoals gewijzigd bij wetgevend decreet (D.Lgs.) 209/2023).
  • Inschrijving in het AIRE is verplicht maar niet genoeg: het is slechts een aanwijzing, die met feiten kan worden weerlegd.
  • Voor Italiaanse staatsburgers die naar een land met een voordelig belastingregime verhuizen (D.M. 4 maggio 1999), gaat de wet ervan uit dat ze inwoner van Italië blijven, tenzij het tegendeel wordt bewezen.
  • Als twee staten je als inwoner beschouwen, beslist het belastingverdrag.

Art. 2 TUIR: wanneer je geen fiscaal inwoner van Italië meer bent

Sinds 2024 beschouwt art. 2 TUIR, herschreven door D.Lgs. 209/2023 en toegelicht in Circ. AdE 20/E/2024, als inwoner wie gedurende het grootste deel van het belastingjaar ten minste een van deze elementen in Italië heeft:

  • de woonplaats in de zin van het Burgerlijk Wetboek, dus de gewone verblijfplaats;
  • het domicilie, dat nu de plaats is waar de persoonlijke en gezinsrelaties zich hoofdzakelijk afspelen;
  • de fysieke aanwezigheid op het grondgebied, waarbij ook delen van een dag meetellen.

Inschrijving in het bevolkingsregister is een weerlegbaar vermoeden: wie ingeschreven staat, wordt geacht inwoner te zijn, maar kan het tegendeel bewijzen. Het omgekeerde geldt ook: uitschrijving en inschrijving in het AIRE bewijzen op zich niet dat je echt bent verhuisd.

Vermoeden van fiscale woonplaats bij landen met een voordelig belastingregime

Voor Italiaanse staatsburgers die uit het bevolkingsregister zijn uitgeschreven en naar een staat of gebied met een voordelig belastingregime zijn verhuisd dat op de lijst van het D.M. 4 maggio 1999 staat (waaronder de Verenigde Arabische Emiraten en het Prinsdom Monaco), gaat de wet ervan uit dat ze inwoner van Italië blijven, tenzij de belastingplichtige het tegendeel bewijst (art. 2, comma 2-bis, TUIR). Zwitserland is per 2024 van de lijst geschrapt.

Het vermoeden geldt niet voor buitenlandse staatsburgers. Wie naar Dubai of Monaco vertrekt, moet de werkelijke verhuizing dus bijzonder goed documenteren.

Voorbeeld fiscale woonplaats: vertrek op 1 of 2 juli maakt alles uit

Een ingenieur uit Genua verhuist in 2026, geen schrikkeljaar, met zijn gezin naar Londen: het grootste deel van het belastingjaar is dan 183 dagen.

  • Vertrekt hij op 1 juli, dan heeft hij 182 dagen in Italië doorgebracht, de vertrekdag meegerekend: met zijn fysieke aanwezigheid haalt hij niet het grootste deel van het jaar.
  • Vertrekt hij op 2 juli, dan zijn het 183 dagen: naar Italiaans recht is hij voor heel 2026 inwoner.

Die regel werkt alleen als ook de civielrechtelijke woonplaats en het domicilie op tijd verhuizen: blijven zijn vrouw en kinderen tot september in Genua, dan blijft het domicilie het grootste deel van het jaar in Italië. Het nationale recht kent geen splitsing van het jaar: een eventuele splitsing hangt alleen af van het toepasselijke belastingverdrag.

Dubbele fiscale woonplaats: wat het belastingverdrag bepaalt

Als twee landen je als inwoner beschouwen, past het belastingverdrag achtereenvolgens de criteria van art. 4 van het OESO-modelverdrag toe: duurzaam tehuis, middelpunt van de levensbelangen, gewoonlijk verblijf, nationaliteit en, in laatste instantie, de onderlinge overlegprocedure tussen de belastingdiensten. Italië heeft belastingverdragen met bijna alle Europese landen, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Canada, Australië, Japan, China, Singapore en de Verenigde Arabische Emiraten.

Wil je weten wat dit voor jouw situatie betekent?

In een online consult met Andrea Matera, in het Italiaans of Engels, analyseren we je situatie en vertellen we je wat je moet doen, voordat het een probleem wordt.

30 minuten 150 € + btw · 60 minuten 300 € + btw · met schriftelijk advies 450 € + btw

Risico's als je fiscale woonplaats in Italië blijft

  • Een gezin, huis of activiteit die in Italië is gebleven, kan ervoor zorgen dat je inwoner blijft, ook met een AIRE-inschrijving.
  • Zolang je inwoner bent, belast Italië je inkomen waar ook verkregen en moet je het quadro RW (onderdeel RW van de aangifte inkomstenbelasting) invullen: de navordering komt jaren later, met belasting, sancties en rente.
  • Wie zich niet in het AIRE inschrijft, riskeert een boete van 200 tot 1.000 € per jaar, voor maximaal vijf jaar (L. 213/2023, art. 1, commi 242-243).

Zo regelen we je vertrek uit Italië

  • We analyseren je situatie vóór vertrek en plannen de datum, de stappen en de verhuizing van je gezin.
  • Samen met jou stellen we de documentatie samen die de werkelijke verhuizing bewijst: huur- of koopcontract van je woning, werk, fiscale registratie in het nieuwe land, buitenlandse verklaring van fiscale woonplaats, school van de kinderen, nutsvoorzieningen en bankrekeningen.
  • We stemmen je Italiaanse positie af op het belastingverdrag met het land van bestemming.

Veelgestelde vragen

Is inschrijving in het AIRE verplicht?

Ja, voor Italiaanse staatsburgers die voor meer dan twaalf maanden naar het buitenland verhuizen. Maar op zich bewijst het niet dat je geen fiscaal inwoner meer bent.

Wat als ik halverwege het jaar uit Italië emigreer?

De fiscale woonplaats wordt beoordeeld over het hele belastingjaar: het gaat om het grootste deel van het jaar, dus 183 dagen. Belastingverdragen kunnen dubbele belasting beperken.

Ik verhuis naar Dubai of Monaco: wat verandert er?

Als je Italiaans staatsburger bent en het land op de lijst van het D.M. 4 maggio 1999 staat, gaat de wet ervan uit dat je nog inwoner van Italië bent: het is aan jou om het tegendeel te bewijzen.

Welk bewijs heb ik nodig om aan te tonen dat ik uit Italië ben vertrokken?

De feiten tellen: huis en werk in het buitenland, een gezin dat mee is verhuisd, fiscale registratie en een verklaring van fiscale woonplaats in het nieuwe land, en het verbreken of afbouwen van de banden met Italië.

Wat kost een consult bij Andrea Matera?

Een online consult kost 150 € + btw voor 30 minuten, 300 € + btw voor 60 minuten en 450 € + btw met een schriftelijke samenvatting en een plan van aanpak. Het consult vindt plaats via videogesprek, in het Italiaans of Engels, waar je ook bent.

Over de auteur

Andrea Matera is Dottore Commercialista (Italiaans belastingadviseur en accountant), ingeschreven bij de beroepsorde van Genua, wettelijk auditor (Revisore Legale) en Chartered Accountant (ICAEW, ACCA). Forbes selecteerde hem in 2024, 2025 en 2026 voor de Top 100 Tax & Legal in Italië en op de International Accounting Awards 2025 werd hij uitgeroepen tot Young Accountant of the Year. Hij begeleidt expats, families en ondernemingen bij fiscale vraagstukken tussen Italië en het buitenland. Hij is auteur van “Becoming Italian Tax Resident” en “Doing Business in Italy”.

Algemene informatie, bijgewerkt op 22 oktober 2026: geen vervanging voor advies over jouw situatie.

Weet je niet waar je moet beginnen?

De gratis Belastingcheck wijst je in een paar minuten de weg. Voor een strategie op maat boek je een consult met Andrea.

← Terug naar: Verhuis of woon je in het buitenland?
Plan een consult